Inne radiostacje w Polsce
W temacie
o Radiostacji Centralnej, pracującej na fali długiej nie można pominąć fal średnich
i krótkich. Polskie radiostacje średniofalowe były wykorzystywane już od czasów
międzywojennych. Pózniejsze ustalenia w Montreaux rok 1939, zaowocowały przyznaniem
następnych częstotliwości. Dzięki swym właściwościom fale średnie i krótkie
pozwalały uzyskać w porze nocnej, kilkakrotnie większe zasięgi niż w porze dziennej.To
był to ważny element w kontakcie z Polonią zamieszkującą sąsiednie kraje, szczególnie
na wschodzie, miał też spory wymiar propagandowy.
Kolejna, przełomowa konferencja która zajęła się sprawami "broadcastingu" odbyła sie w roku 1975 w Genewie. Z perspektywy minionych lat należy stwierdzić że było nad czym debatować - zwiększona ilość stacji nadawczych o wyższych mocach, zatłoczenie w eterze, mocniejsze wymodulowanie nadajników z użyciem dedykowanych procesorów, wzrost wzajemnych zakłóceń itd. powodowały niezadowalający odbiór o ile wogóle był możliwy. I tak wprowadzono ograniczenia mocy promieniowanej w nocy w czasie lepszej propagacji, analogicznie ograniczenie pasma modulacji w nocy, wyznaczono więcej stref dla emisji kierunkowych ale istotnym było ograniczenie dla modulowanego dzwięku w nadajniku do 4,5 kHz (10kHz US) dzięki temu uzyskano dodatkowe miejsce w pasmach AM i lepszy odstęp międzykanałowy dla sąsiednich stacji. Wyznaczono także częstotliwosci "globalne" o dużych mocach, dla Polski przydzielono kilka takowych; 1500kW dla Poznania, Koszęcina i Warszawy (Wola Rasztowska) oraz kierunkowo 1000kW dla Stargardu. Mniejsze moce przydzielono dla Rzeszowa 300kW, Wrocławia 200kW i Szczecina 160kW. Nie zabrakło też częstotliwości dla nowej sieci krajowej (synchro) i regionalnych, w kilku miejscach z emisją kierunkową. Przydział obejmował: 16 lokalizacji o mocy 60kW każda, z użyciem 4 częstotliwości, 7 lokalizacji o mocy 10kW każda, z użyciem 4 częstotliwości oraz 94 stacje małej mocy 1kW z użyciem 10 częstotliwości. Wszystkie w/w częstotliwości były przeznaczone do pracy całodobowej, wyjątkiem była Warszawa 3 na fali długiej w godz 9 - 16. Kilka nadajników średniej mocy w tym istniejące w Koszalinie, Lublinie i Olsztynie mogły przez krótki okres, nadawać dzwięk jeszcze z pasmem dzwiękowym do 10kHz. Również wszystkie stacje pracujące z mocą do 1kW mogły modulować dzwięk do 10kHz. Jak widać z poniższej mapy w ostatniej dekadzie nadawania, zasięgi istniejących wówczas stacji nie oddają swych potencjalnych możliwości, są miejsca pozbawione całkowicie odbioru, wiele lokalizacji aglomeracyjnych nie powstało. Należy stwierdzić że uchwały genewskie dawały duże możliwości rozwoju radiofonii AM w Polsce jednak już w latach 70-tych rozgłośnie regionalne powoli rezygnowały z nadawania lokalnego programu na falach średnich. Po wielu latach "grobowej ciszy" nastąpiło niewielkie przebudzenie w postaci projektu "Twoje Radio AM". Na obecną chwile są to jedyne, czynne polskie radiostacje średniofalowe AM korzystające z tamtego przydziału.
|
Opis wybranych radiostacji |
||
 |
|
 |
Najbardziej znany w dawnym bloku socjalistycznym, nadajnik średniofalowy TESLA SRV30 montowany był również w Polsce.
Zapewniał
emisję programu przez wiele dziesięcioleci począwszy od lat 50-tych.
Wykaz parametrów technicznych radiofonicznych urządzeń nadawczych w kraju
Nadajniki pracujące w roku 1969
*
Wykaz lokalizacji nadajników
wraz z częstotliwościami i mocą wg nowego przydziału po ustaleniach genewskich
ROK 1975
Nowa polska sieć średniofalowa
